Writer's block, als de flow niet vanzelfsprekend is
Het vervolg op de vorige blog “Opruimen 1: opruimen in je huis” is onverwacht langer aan het worden dan voorzien. Writer’s block geeft niet thuis deze keer :-). Maar geen nood, we overbruggen deze week met … writer’s block.
Soms kom je in een flow bij het schrijven en dan vloeien de zinnen uit je pen, of in dit geval uit de vingers via de laptop op het scherm. Hoe “romantisch” is dat? Dat klinkt alsof het altijd allemaal vanzelf gaat en dat je kan schrijven wanneer en hoeveel je wil.
Bij mij gaat het inderdaad vaak zo dat het schrijven in een zekere flow komt, en dat ik in alles (maar echt alles!) inspiratie vind om er een blog of een artikel over te schrijven.
Maar het is niet altijd zo gegaan. Mijn flow is vaak geremd geweest.
Mijn flow wordt verstoord door negatieve kritiek
Blijkbaar ben ik nogal gevoelig voor kritiek. Als iemand die ik graag zie slechte commentaar heeft op mijn schrijfsels dan blokkeer ik gemakkelijk. Is dat herkenbaar voor jullie?
Ik stond niet altijd zo stevig in mijn schoenen dat kritiek me niet meer kon raken. Ooit schreef ik een verhaal over elfjes, en plots was mijn inspiratie, door een verkeerde opmerking die zelfs nog niet eens over de inhoud ging … gewoon weg!
Het verhaal is dus nu nog altijd niet helemaal geschreven :-). Wie weet blijft het onaangeroerd tot wanneer ik sterf. Dan mag het ineens mee in de vuilbak net als zoveel andere dingen waar onze nakomelingen niks mee kunnen. Of misschien komen de woorden weer vanzelf en wordt het toch nog iets.
De creatieve flow is een waar geschenk
Die flow is niet vanzelfsprekend, het is een gave en een echt geschenk. Ik ben dan ook dankbaar dat ik weer wat kan neerpennen.
Die “go with the flow” gaat ook niet alleen over het schrijven en over inspiratie hebben. Soms kom je dit ook tegen in andere dingen in je leven, ik schreef er al vaker over.
Als je leven niet echt op de rails geraakt, als dingen niet lukken, als de stroom geblokkeerd is door dikke grote stenen, dan blijft het water daar op een of andere manier staan. Met kleine golfjes misschien totdat iemand of iets die ene steen opheft en verlegt.
Het kan een gebeurtenis in je leven zijn die maakt dat de stroom weer op gang, maar soms is het andersom: dat de flow nu helemaal geblokkeerd zit door nog meer stenen. Zo ervoer ik het zelf ook. De dood van drie van mijn broers op drie jaar tijd maakte dat ik in een rouwproces kwam, en dat de flow van het schrijven bijna helemaal stopte.
Stilaan heb ik de stenen verlegd, door innerlijk werk, door het rouwen toe te laten, door alle emoties een plaats te geven en verder te gaan.
Stopt verdriet, rouw ooit? En is dat wel oké?
Verdriet stopt nooit, maar op zeker moment je kan weer verder. En soms komt dat verdriet ineens op in een bos, waar je aan dat zelfde brugje met een broer hebt gestaan, samen foto’s hebt genomen van de natuur, de insecten, de vogels of zomaar wat groen.
Dat verdriet mag, want het zijn tegelijkertijd mooie herinneringen die je nog hebt. Ook je verdriet mag “stromen”, dat lost weer een steen (verdriet, blokkade, pijn) op in je hart. En daardoor komt er heling en groei, daardoor ga je weer een beetje meer stromen.
Voor mij betekent het dat ik weer kan schrijven … wat zou het voor jou kunnen doen als er meer flow komt?
◊ Wat kan jij dan allemaal bereiken als alle blokkades verdwijnen?
◊ Welke blokkades, welke stenen kan je nu al oplossen?
◊ Welke emoties en mentale overtuigingen hebben jou ooit tot stilte gedwongen?
◊ En hoe heb je dat opgelost?
◊ Wat is jouw persoonlijke writersblock?
Ik nodig jou uit om in het commentaarveld hieronder jouw oplossingen jouw tips te delen. Ze kunnen écht waardevol zijn voor een andere lezer. Ook jij kan een verschil maken, ook jij kan een steen verleggen zodat de stroom weer kan stromen.
Je mag ons ook altijd mailen via info@avalonbelgium.be.
https://shorturl.fm/bsp07
https://cr-v.su/forums/index.php?autocom=gallery&req=si&img=4030